Donaueschingen was mijn zuidelijkste bestemming. Het ligt zo´n 50 km ten noorden van Basel in Zwitserland. Ongeveer 100 km ten zuiden van Parijs. Van de vertrouwde Donauradweg afgeweken, en op zoek naar de Neckar, moest ik eerst door een glooiend landschap fietsen. Iemand noemde dat soort wegen een soort intervaltraining. Even heel hard trappen dan rusten, dan weer heel hard trappen enz. Je moet even in het ritme komen, dan voelt het wel lekker.
Op het moment zit ik dichtbij Tubingen. Daar zocht ik een Schiergids-collega op die hier vroegmenselijke vondsten aan het analyseren is. Schedels, fluitjes, potten en pannen zeg maar. Tubingen is een kleine studentenstad. Er wonen 82.000 mensen waarvan 22.000 studenten. Wat ik er op een regenachtige zondagmiddag van gezien heb, was het echt gezellig. Overal terrasjes en vooral de typisch Duitse Italiaanse Eiscafé's.
De hotels in de stad waren niet te betalen (80 euro voor een einzelzimmer), dus 10 km. buiten het stadje wat geboekt bij Hotel Venezia. Gegeten bij Vesuvio en ook al zo'n lekker Italiaans ijsje op. Voor mijn gevoel wonen er heel veel Italianen in Duitsland. Je hoort het personeel veel Italiaans spreken, maar voor de rest lijken ze ook prima geintegreerd. Omdat ze zo lekker pizza's kunnen bakken natuurlijk, en lekker ijs kunnen maken. Wat dat betreft moeten de Marokkanen flink uitventen dat Tajine-schotels erg lekker zijn, dan komt alles goed. Want zoals bekend: De liefde van de man, gaat door de maag!
Voor de rest regende het pijpenstelen vanmiddag. Fijn natuurlijk voor de verandering. Maar laat morgen de zon maar weer schijnen. 25 graden, briesje in de rug, en deze jongen kan weer heel wat kilometertjes vooruit. Terug naar Holland!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten