Ilja Leonard Pfeijffer (vroeger dichter des vaderlands) schrijft in zijn reisverslag naar Rome (de filosofie van de heuvel) dat Nederland het land is van op elke hoek een pannenkoekenhuis of een korenmolen. Een bos met een fietspad erdoor, een hunnebed en een schattig plaatsje aan de rivier... Nederland is een fietsland voor 'watjes' zeg maar.
Het kan best zijn... maar dat houdt toch in Groningen op. Ten eerste was ik op weg naar de Noordgroningse wijk Beijum (staat nergens op de bordjes). Iedereen die ik het vroeg wist te melden dat het nog een pesteind fietsen was..
En vanochtend dan het serieuze werk. Kaarsrechte weg langs Lageland en Schapenhok naar Slochteren en verder. Langs de Blauwe Stad, de weg er naar toe is moeilijk te vinden. En ook de huizen worden niet verkocht. Mooi hoor in de zon. Maar bedenk je de plek in de winter, regenvlagen, ijzel, sneeuw misschien, koud en harde wind tegen. Nee, je zou de Giro d'Italia er niet laten beginnnen.
Via Nieuweschans het land van de Oosterburen in. Het wegdek verslechterd. De beruchte fietspaden op de stoepen beginnen. Bij elke opritlaan en straat een enorme knal van een iets verlaagd stoeprandje. Eerder met het bijltje gehakt, dus gewoon over de weg. Maar ook dat is niet veel beter. Mijn ervaring is overigens dat de Duitse fietswegen hoe verder in het binnenland beter worden. Maar misschien is dat gewenning.
Ik zit nu in hotel Die Harmonie in Weener, zo'n 12 kilometer over de grens aan de rivier de Ems. Morgen eens lekker uitslapen, stadje bekijken, op zoek naar het bittere en beroemde Jever-bier. Volgens het meisje van het hotel niet te zuipen, maar een advies van Nathan, en die kan het weten!
Tot zover, gegroet en het gaat u goed.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten